اختلالات خلقي

اختلالات خلقي، به دسته اي از اختلالات میگویند که با بالا رفتن يا پايين آمدن خلق مشخص مي شوند. به طور کلي، خلق ممکن است بالا، پايين يا طبيعي باشد. فرد طبيعي که اختلالات خلقي نداشته باشد، مي تواند خلق هاي متفاوتي را تجربه کند ولي توانايي کنترل يا مديريت آن را دارد. افراد دچار اختلالات خلقي احساس کنترل بر خلقشان ندارند و به شکل غير ارادي و در طول زمان، خلق بالا يا پايين را تجربه مي کند يا بين آن ها نوسانات شديد و دائمي دارند.

اختلالات خلقي نه تنها خلق را تحت تاثير قرار مي دهند بلکه بر دیگر جنبه هاي فردي مثل؛ توانايي شناختي تاثير مي گذارند. براي مثال توجه و تمرکز فرد تحت تاثير افسردگي و اختلال دو قطبي ضعيف ميشود. مشکلات تکلم، اختلال در عملکرد شغلي، ميل جنسي و روابط بين فردي براي مبتلايان مشکل زا مي شود.

انواع اختلالات خلقي

اختلالات خلقي در دو دسته کلي افسردگي و دوقطبي طبقه بندي مي شوند:

اختلالات افسردگي

از انواع افسردگي مي توان به اختلالات افسردگي اساسي و  افسردگي مزمن اشاره کرد. ويژگي اصلي اختلالات افسردگي، پايين بودن خلق به شکل مداوم و حالت بي لذتي است. فرد در طول روز دائما احساس غمگيني کرده و از فعاليت هايي که قبلا برايش خوشايند بودند، لذت نمي برد. علائم ديگر قابل مشاهده؛ تغييرات خواب، اشتها، فعاليت و ميل جنسي، افکار خودکشي، احساس گناه و… هستند. اين دسته اختلالات بر اساس طول مدت، شدت و نشانه ها تفکيک شده اند.

اختلالات دوقطبي

اختلالات دوقطبي همراه با دوره هاي شيدايي يا مانيا مشخص مي شوند و خود انواعي دارند. مانيا حالتي از خلق بسيار بالاست که با شاد بودن معمولي متفاوت است. فرد در حالت مانيا پرانرژي، پرحرف مي شود و نياز کم به خواب را احساس مي کند. برنامه ها و ايده هاي مختلفي براي آينده مي چيند. بيمار در اين حالت ممکن است ضرر هاي جبران ناپذيري به خود بزند. اختلال دوقطبي شامل دو نوع مي باشد:

دوقطبي نوع اول: اختلال دو قطبي نوع يک با تنها يک دوره از مانيا مشخص مي شود.

دوقطبي نوع دوم: اختلال دو قطبي نوع دو  با حالت ضعيف تري از مانيا (هايپومانيا) و دوره اي از افسردگي اساسي تشخيص داده مي شود.

علل اختلالات خلقي

مجموعه اي از عوامل زيستي، ژنتيکي، اجتماعي و شخصيتي در بروز اختلالات خلقي موثر است:

عوامل زيستي: سروتونين و نوراپي نفرين دو ناقل عصبي که با کم و زياد شدنشان در مغز اختلال خلقي رخ مي دهد.

عوامل ژنتيکي: عوامل ژنتيکي به شدت در ابتلا به اختلالات خلقي موثرند. افسردگي پدر يا افسردگي مادر عاملي خطر بالايي براي فرزندان به شمار مي رود.

عوامل رواني اجتماعي: استرس هاي محيطي از ابتداي زندگي باعث بالا رفتن ريسک ابتلا به اختلالات خلقي مي شوند.

عوامل شخصيتي: برخي از ويژگي هاي شخصيتي فرد را در معرض خطر بيشتري قرار مي دهند. مثلا افرادي که کنترل بيروني بر مسائل دارند، يا افرادي که عزت نفس پايين تري دارند.

تشخيص اختلالات خلقي

همه انسان ها در طول روز يا در طول دوره هاي زماني مشخص، دستخوش تغييرات خلقي مي شوند. شايد مسئله اي که در اين بين حائز اهميت است شدت اين تغييرات باشد. براي تشخيص مرز بين اختلال يا طبيعي بودن نياز به قضاوت متخصص روانشناسي وجود دارد. اما به طور کلي مقداري تغيير در خلق طبيعي بوده و جاي نگراني نيست. معمولا خانم ها در طي يک سيکل قاعدگي حالت هاي خلقي متفاوتي را تجربه مي کنند. مخصوصا حالت سندروم پيش از قاعدگي تجربه اي معمول و رايج مي باشد.

اگر سطح تغييرات خلقي شما زياد است، به نحوي که بر زندگي و فعاليت حرفه اي شما، روابط خانوادگي، تحصيل و ساير امور با اهميت زندگي تان تاثير گذاشته و آن ها را مختل مي کند، شما نياز به مشورت با يک مشاوره روانشناسي مجرب داريد. تا اگر به اختلالي مبتلا باشيد آن را تشخيص دهد و درمان مناسب برايتان شروع کند.

درمان اختلالات خلقي

درمان هاي زيستي: به منظور درمان اختلالات خلقي از داروهاي تثبيت کننده خلق يا داروهاي ضد افسردگي استفاده مي شود. اين داروها تحت نظارت روانپزشک تجويز و مصرف مي گردند.

درمان هاي روانشناختي: شامل رفتار درماني، درمان شناختي رفتاري افسردگي، روانکاوي، خانواده درماني و… مي باشند. طبق گزارشات همراهي اين درمان ها با درماني هاي زيستي بهبودي بالايي را نشان داده اند.

الکتروشوک درماني: در موارد نادري استفاده مي شود و براي بيماراني است که احتمال خودکشي بالايي دارند يا به درمان هاي ديگر جواب نداده اند.

021-77911005
09104560830

نارمک خ ۴۶ متری شرقی روبروی بیمارستان انصاری ساختمان ۳۸۴ واحد

021-77911005
09104560830

اختلالات خلقي
اختلالات خلقي